نامه ای به دوست

این ترانه بوی نان نمیدهد

بوی حرف دیگران نمیدهد

سفره دلم دوباره باز شد

سفرهای که بوی نان نمیدهد

نامهای که ساده و صمیمی است

بوی شعر و داستان نمیدهد

با سلام و آرزوی طول عمر

که زمانه این زمان نمیدهد

کاش این زمانه زیر و رو شود

روی خوش به ما نشان نمیدهد

یک وجب زمین برای باغچه

یک دریچه، آسمان نمیدهد

وسعتی به قدر جای ما دو تن

گر زمین دهد، زمان نمیدهد !

فرصتی برای دوست داشتن

نوبتی به عاشقان نمیدهد

هیچکس برایت از صمیم دل

دست دوستی تکان نمیدهد

هیچ کس به غیر ناسزا تو را

هدیهای به رایگان نمیدهد

کس ز فرط های وهوی گرگ و میش

دل به هیهی شبان نمیدهد

جز دلت که قطرهای است بیکران

کس نشان ز بیکران نمیدهد

عشق نام بینشانه است و کس

نام دیگری بدان نمیدهد

جز تو هیچ میزبان مهربان

نان و گل به میهمان نمیدهد

ناامیدم از زمین و از زمان

پاسخم نه این ، نه آن … نمیدهد

پارههای این دل شکسته را

گریه هم دوباره جان نمیدهد 

خواستم که با تو درد دل کنم

گریهام ولی امان نمیدهد

----------------------

قیصر امین پور